در مورد تاریخ پیدایش تای چی چوان (که از آن با نام بوکس سایه هم یاد میشود) نظرات و روایتهای  مختلفی نقل شده است. عده ای آنرا موهبت الهی میدانند که از عالم بالا به کره خاکی نازل شده !  گروهی ، " شو  شوآن پینگ (Xu Xuan Ping ) " کاشف نیروهای مرموز در قرن هشتم و در دوران سلسله " تانگ " را بعنوان ابداع کننده تای چی چوان میشناسند. گروهی دیگر ، کیمیاگری از کوههای وودانگ که در قرن دوازدهم و در دوران حکومت امپراتور " خویی زونگ (Hui Zong)  از سلسله سونگ میزیسته، را خالق این سبک می دانند و عده ای دیگر، "ژانگ شان فنگ (Zhang shan Feng) راهب تائویست و دوره گرد کوههای وودانگ که در قرن پانزدهم میزیسته را پایه گذار این ورزش بشمار میآورند.لیکن تمامی این روایتها فقط بر اساس شنیده ها نقل شده و سند معتبری برای اثبات آنها وجود ندارد. در سال ۱۹۳۰ میلادی ، " تانگ هائو (Tang Hao) یکی از اساتید هنرهای رزمی ، بهمراه گروهی از محققین ، تحقیقاتی را دراین زمینه براساس کتب کهن هنرهای رزمی چین و شجره نامه خانواده " چن (Chen) " بعمل آورده و به این نتیجه رسیدند که بوکس سایه در اواسط قرن هفدهم یعنی واپسین روزهای سلطنت سلسله " مینگ "  و آغاز حکومت پادشاهان سلسله " چینگ " ، توسط  " چن وانگ تینگ (Chen Wang Ting) " از منطقه " ون شیان (Wen Xian) " در استان هنان (Henan) چین ،که یکی از سرداران سپاه سلسله مینگ بوده ، ابداع شده است. در سال ۱۹۶۰ بدنبال کشف اطلاعات تاریخی بیشتر پیرامون تای چی چوان ، تاریخ دقیق پیدایش آن در حدود سالهای ۱۶۶۰ یعنی ۲۰ سال پس از فروپاشی سلسله مینگ تعیین گردید . " چن بو " جد بزرگ خاندان چن ،در هفتمین سال سلطنت هونگ وو (Hong Wu) ،اولین پادشاه سلسله مینگ ( ۱۳۶۸ تا ۱۶۴۴ میلادی) ، از ولایت زژو (ZeZhou یا JinCheng امروزی) در استان شان شی (Shanxi) به روستای چانگ یانگ (چن جیاگوی امروزی) در استان هنان(Henan) مهاجرت نمود  . درشجره نامه خاندان چن از روستای چن جیاگو ، ودر ذیل نام چن وانگ تینگ ، نسل نهم این خاندان ، آمده است : 

" وانگ تینگ که بنام ژوتینگ (Zhou Ting) هم شناخته میشود ، در پایان سلسله مینگ ، یک سردار جنگجو و در اوایل سلسله چینگ ، یک فاضل تمام عیار بود. او در استان شانگ دونگ (Shang Dong) بعنوان یک استاد هنرهای رزمی شناخته میشد که در یک نبرد ، بیش از هزار یاغی را شکست داده بود. او مبتکر روشهایی از مبارزه با سلاح و بدون سلاح مکتب چن میباشد. او یک مبارز بدنیا آمده بود که اینرا با شمشیر خود در مبارزه به اثبات رساند."(صفحه ۱۲ شجره نامه خانواده چن)

 پس از سقوط سلسله مینگ ، چن وانگ تینگ تحت تاثیر مکتب تائوئیسم از جامعه کناره گیری و در خلوت زندگی نمود. این مطلب در سروده های او  تحت عنوان " نغمه قانون مشت زنی Song of the canon of boxing " کاملا مشهود است . در نیمه دوم شعری که او در اواخر عمر خود سروده است چنین آمده : " گذشته را بیاد می آورم که چگونه دشمنان را تار و مار کرده و با چه خطراتی دست و پنجه نرم کردم ! تمامی آن الطافی که به من ارزانی داشته شدند ، اینک بیهوده و عبث جلوه می کنند. اکنون در کهنسالی و ناتوانی تنها با کتاب هوانگ تینگ (Huang Ting) مونس و همدم شده ام. زندگی(ام) عبارتست از ابداع حرکات مشت زنی بهنگام احساس دلتنگی ، انجام کارهای مزرعه با فرارسیدن فصول و صرف اوقات فراغت به آموزش شاگردان و کودکان تا بتوانند اعضای با ارزشی برای انجمن باشند." 

 منبع:http://www.iranchentaichi.com/post-5.aspx

ادامه دارد